Verba: Olriu Romeo Vicentiu

Te inveni et in crinibus tuis lusi sicut in somnio,

Me fovisti et me amasti sicut tu solus scis.

Te semper magis amo et te cupio,

Et vellem scires quantum desiderem te in brachiis stringere.

Sed iterum abiisti sicut venisti,

Me invito, me nesciente.

Vellem te iterum amare posse,

Sed tu non ades, tu mihi non respondes.

Si nix essem,

In labris tuis liquefieri vellem.

Si radius solis essem,

Lacrimas de vultu tuo siccarem.

Improbus sum cum te amo et cupidus,

Et vellem te solam meam esse,

Sed tu, formosa mea, tu es

Nimium pulchra ut mea sola sis.

Scio te in nocte me somniare,

Me times, me vis et me amas,

Sed non audes remanere,

Ut amatus meus in aeternum sis.

Si florum odor essem,

In tunica tua sola manerem.

Si aura venti essem,

In crinibus tuis semper luderem.

Nec iam fleo, nec iam spero,

Nec iam dormio, tantum te somnio,

Et tu inter prata te abscondis

Cum te amplecti volo.

Et scribo, stilo meo stridente

Super fluctus nubium et caulium,

Et clamo in secreto angelos hic,

Sed tu in lacrimis et suspiriis te lavas.

Si papilio essem,

In palmis tuis solis manerem.

Si stella essem,

Tibi soli lucerem.

Triste est et frigidum te tangere...

Et timeo ne te iterum perdam.

Fatum noctium lutearum placidum est et ad caelum clamat.

Triste est hic et nubes sunt lene,

Dulcibus verbis te osculor.

In brachiis te iterum stringere vellem,

Sed tu quereris me deformem esse.

Si ros matutinus essem,

Talos tuos mane oscularer.

Sed sum tantum homo simplex

Et possum tantum amare et nihil aliud.

Et sto et doleo fatum meum,

Et desiderio tuo peribo.

Te clamabo quantum potero,

Amore tui mori vellem.

In lecto cum desiderio meo cubas...

Et pulvinos stringis, sed ego non adsum.

Te amore et desiderio expectabo,

Ut ad vestibulum meum redeas.

© 2026 Olariu Romeo Vicentiu. Omnia iura reservata.